کودکانه

پست قبلی  کاملا  متعلق به یک شخصیت مالیخولیایی که در لحظه دچار جنون آنی شده می باشد.پاکش نکردم که یادم باشه و یادت باشه مامانت وقتی قاطی میکنه چه ریختی میشههههه.حواست باشه کاری نکنی قاطی شه. خیلی غصه دارم. همه هوورمونهای بدنم بهم ریخته.در مورد خودم دارم به کشفیات جدید میرسم.مثلا یه قابلیت جدید در خودم کشف کردم.میتونم در یک آن هم بخندم و هم گریه کنم. گمونم اثرات این دارو ها بوده. واقعیت اینه که به محض دیدن بتا اصلا دیگه دست خودم نبود.البته خدا جون اصلا پشیمون نیستم از احساساتی که داشتم. همشون ناب همون لحظه بود.در لحظه دلم برای خودم سوخت.در لحظه حتی دیگه به داشتن یا نداشتن  فرشته نازنینم فکر نکردم.در لحظه فقط خودم بودم و خود خو...

 بتام  تکون نخورده 50!!!!!!!!!!! باز میگن صبر کن تا شنبه. هر بار که یه آزمایش میدم میگن صبر کن یکی دیگه هم بده. بخدا دیگه خونی تو رگهام نموندهههههههههههههه. مگه میشه هر روز با مسکن و دارو زندگی کرد.  خدا جون امتحانه؟  تو که میدونی به من چچی گذشته؟ بسم نیست؟!!!  میگم نمیشه معجزه شده باشه؟!! نمیشه نی نیم اومده باشده تو سر جاش داره رشد می کنه؟ نمیشه اصلا اشتباه کرده باشن؟ تو سو نو اشتباه دیده باشن؟! نمیشه خدا  دیده من خیلی ناراحتم نظرش رو عوض کرده باشه؟ بعد تازه ما هی قرص و امپول می اندازیم به جون نی نیم که بمیرههههههههههه . چرا نشه؟!! مگه خدا هر کاری که بخواد نمی تونه انجام بده؟!! مگه خدا تا حالا کاری ...

امروز اولین روز کاریم بحساب میاد. خیلی با خودم کلنجار رفتم. از طرفی به محض اینکه اثر دارو ها میره دردم شروع میشه و از طرف دیگه خونه موندن دیگه اعصاب و روانمو پاک کرده و از بیکاری مرتب برای خودم مشکل و ناراحتی میسازم. ولی دیشب و امروز صبح هر 5 دقیقه نظرم عوض می شد. می گفتم نمیرم و از شنبه شروع می کنم و میزدم زیر گریه  همسری مونده بود از دستم چیکار کنه. کلا این روزا تعطیلم. خودم هم خودمو نمیشناسم   بالاخره با کلی ناز آمدم سر کار. کسی خبر نداشت و همه همکارا تعجب کردن. کلی گپ زدیم و حالم رو پرسیدن. آقایون بدشون نمیومد بپرسن چه جراحی بوده که اینقده طول کشید؟!! تو تیکه هاشون و نگاه هاشون کاملا معلوم بود . ولی بروی خودشون نیاوردن. کل...

بعد از آمپو لهایی که دکتر برای سقط زد,احساس بهتری داشتم.با خودم گفتم که خدا رو شکر که به جراحی نرسید و بخیر و خوشی با دارو حل شد.  نصفه های شب از اتش فراوان از خواب بیدار شدم.انگار سالها بود که آب نخورده بودم.به محض اینکه از جا بلند شدم,سرم   درد ضربانی وحشتناکی گرفت و بعدش هم دنیا تیره و تار شد.آب رو بی خیال شدم و دوباره دراز کشیدم. تازه وقتی خوابیدم کمر درد هم شروع شد.خیلی درد وحشتناکی بود.کمی به خودم پیچیدم.دم دمای صبح بود که دوباره خوابم برد.قرار بود صبح برم سر کار.همسری بیدارم کرد که بهش گفتم سرم درد می کنه و از فردا میرم. بعد از رفتن اون سعی کردم کمی راه برم .درد زیر دلم هم به اون دوتا اضافه شده بود.نه میتونستم بخوام,نه بشی...

این روز ها همه چی درهمه.چند روز بیمارستان بعلت خونریزی شدید و افت فشار.آزمایشهای خون متعدد. سردرد های در حد مرگ.ضعف جسمانی.........و غصه نبودن شما ها  که باعث همه درد های قبلیمه. هفته وحشتناکی رو پشت سر گذاشتم.شبها گریه و سردرد و دل درد روز های وانمود کردن که همه چی مرتبه و اصلا مشکلی نیست و باز شبها گریه های پنهانیییی.پنهان از کی ؟!!!!بپرسید هم جوابی براش ندارم.شاید از خود خودم.هنوز هم دلم با خودم صاف نشده.یه چیزیم انگار گم شده.دلم میخواد با صدای بلنننند گریه کنم و داد بزنم .دلم میخواد بخاطر نموندنتون یکی رو مقصر بدونم و همه دق و دلیمو سرش خالی کنم.  دلم میخواد یکی بهم بگه چرااا نموندین.یه توضیح دلگرم کننده. دلم میخواد تو آغوش همس...

جواب آزمایش هام نشون میده نی نی من از پریروز دیگه تو دلم نیست.حدسم درست بود و با خونریزی پریروز نی نی هم رفته. دوره مامان بودنم چه کوتاه بود.چقدر  انتظار برای ماندنتون سخت بود.افسوس که دیگه نیستید. رفتید و دو باره من و تو تنهایی هام غرق کردید. داستان ۳ ماه مرارت و سختی من با غم نموندنتون تا ابد تو قلبم موندگار شد.همه چی تموم شد

ساعت ۶ برای دارو بلند شدم.همسری رو هم بیدار کردم  که صبحانه بخوریم.همسری که رفت نشستم حدیث کسا خوندم.مامان ساعت  هفت و نیم اومد دنبالم که بریم سونو .طبق معمول  نوید خیلی شلوغ بود.من نفر چهارم بودم ولی خیلی طول کشید.البته من حوصله ام سر نرفت چون طبق معمول کلی حرف زدم با خانمها وقتی می گفتم باردارم کلی سوال می کردن که چیکار کردی بعد از عملت درد داشتی ,........خلاصه تا ۱۰ نشستیم تا نوبتم شد.خونریزی شدید داشتم که از ظهر جمعه شروع شده بود و هنوز ادامه داره. برای دکتر توضیح دادم که بتام از ۴۱ به ۹۱ رسیده و من الان خونریزی دارم.اونم هم شروع کرد و اون جسم خشن را مرتب در درون من چپ و راست کرد.پرسیدم چیزی می بین...

امروز صبح طاقت نیاوردم و رفتم دوباره آزمایش دادم.همین الان جواب رو گرفتم.بتام دو برابر شده.من هنوز مادرم.فردا صبح  باید برم سونو گرافی که ببینن بارداری خارج از رحم نباشه.چون بتام پایین هست.ولی مهم نیست.مهم اینه که تو هستی.هنوز تو وجود منی و داری از خون من تغذیه می کنی.عزیز دلم قوی باش. برات حدیث کسا میخونم که در سایه کسا  و پنج تن سلامت رشد کنی ,بمونی و به بزندگی من روح بدی.عزیزم قوی باش.خدایا نگهدارش باش.حفظش کن.کمکش کن به این دنیا بیاد. خدایا رحمت و بخشندگیت  در همه مراحل زندگیم نشون دادی.به معجزهات نیاز دارم.به دستای گرمت نیاز دارم که محافظ خودم و موجودی که در درونم داری شکل میدی باشه. خدایا شکرت

وای داره برررررف میاد  برف از پشت پنجره   دو تا از دوستامون خبر بارداریشون رو تو وب هاشون زدن .دو تا از خانم هایی که بامن زیفت کردن باردار هستن.دو تا دیگه منتظر آزمایش هاشون هستن.......... وای که چه روووووووز خوبیه امروز.کلی خبر خوب شنیدمممم ...

 داشتم پست های گذشته رو از زمان شروع سیکل زیفت   نگاه می کردم.یه نکته جالب که وجود داشت  این بود که از  بیان آرزو  شروع شده بود و وسط درمان به خواهش و درخواست رسیده بود.هرچی دایره تنگ تر شده بهم التماس ناله و زاری من بیشتر  شده.دست آخر  هم  که التماس تموم شده کار به تهدید  کشیده  پست روز ۱۷ عملا  تهدید کردم نی نی هامو.دفعه بعد هم همینهه از این بیشتر نداریییییم   یا همین پست امروزم,!!! ما  آدما موجودات  پیچیده ی هستیم نه.تو موقعیت های مختلف چه عکس العمل های  جالبی نشون می دیم. و هر نفر هم  با نفر دیگه متفاوت هست. نوشتن آدما رو عاقل میکنه.این فرصت رو میده که هر ز...